என் மனவானில்

வேண்டும் வேண்டும்

2006-12-16T22:53:00.000+01:00

அன்பே
நீ ஒரு குடை மாதிரி
வெயில் காலத்திலும்
மழைக்காலத்திலும்
என் கூடவே இருக்க வேண்டும்

நீ ஒரு ஆடை மாதிரி
பகலிலும் இரவிலும்
என் மேனியை தழுவியே
இருக்க வேண்டும்

ஆடையில்லாமல்
ஆடிப்பாடி திரிந்த
அந்த முதல் காதல் ஜோடி
ஆதாம் ஏவாலை சந்திக்க
ஆசை

அந்த
ஆணந்த நிர்வாணத்தை
அவர்களிடம் வாங்கி வந்து
அப்படியே நாமும்
அணிந்து பார்க்க ஆசை

அன்பே
உன் பெயரெழுதும் போதெல்லாம்
என் பேனா பெருமை கொள்கிறது.

கற்பனையில் ஓர் கனவு

2006-09-18T22:11:00.000+02:00

ஏப்போதும் போல்
நேற்றிரவு உன்
கனவுக்காகத்
தூங்கியபடி
காத்திருந்தேன்

ஆனால்
நீ வருவதட்கு முன்
எப்படியோ என்
கனவுக்குள
நுழைந்து விட்ட கடவுள்
மகனே உனக்கு
என்ன வரம் வேண்டும்
என்றார்

எனக்கோ
கோபம் தலைக்கேறி
யார் நீ
உன்னை யார்
என் கனவுக்குள்
அனுமதித்தது

உன்னிடம் இருந்து
எனக்கு எதுவும்
வேண்டாம்
எனக்கு என்ன வேண்டும்
என்பதை
என்னைக் கேட்காமல்
எனக்கு வாரி
வழங்குகிற தேவைதை
ஒருத்தி இருக்கிறாள்

நீ வெளியே போ
என்னவள் வருகிற
நேரமிது
எனச் சொல்லி விட்டேன்

உடனே
கடவுளுக்கு கோபம் வந்து
என்னை எரிக்கப்பார்த்தார்

உன் அரவணைப்பில்
இருக்கும் என்னை
எரித்து விட முடியுமா
அவரால்?

தன் வரலாற்றில்
ஏற்பட்ட முதல்
தோல்வியை
மறக்க முடியாமல்
முகம் வியர்க்க
மறைந்து விட்டார்
கடவுள்.

ஆனாலும்
இந்தக் கடவுளுக்கு
கர்வம் அதிகம்

எல்லோருக்கும் எல்லாமும்
நாம் தான் என்கிற
நினைப்போடு
சுற்றிக்கொண்டு இருக்கிறார்

அவர் பிறருக்கு வேண்டுமானால்
எல்லாமுமாக இருந்து விட்டு
போகட்டும்
ஆனால் எனக்கு
எல்லாமே நீதானே!

இந்த கடவுள் உன்னிடம்
வந்தால் அவரைக்
கொஞ்சம் கண்டித்து வை

என்னவருக்கு என்ன வேண்டும்
என்பதை நான்
பார்த்துக்கொள்கிறேன்
இனி அவரை
தொந்தரவு செய்யாதே என்று.

தெய்வமே
உன்னை
என் இதயத்திலிருந்து
வெளியேற்றி விட்டு
ஒரு பெண்ணைக்
குடி வைத்ததற்காக
கோபித்துக் கொள்ளாதே

உன்னால்
தூணிலோ துரும்பிலோ
வாசம் செய்ய முடியும்
ஆனால் இவளால்?

்

கனவு........

2006-08-14T22:33:00.000+02:00

என் இமைக்குள்
கனவாய் நுழைந்தாய்

துயிலும் நேரத்தில்
நிலவாய் ஒளி தந்தாய்

அந்தி மாலை
சிட்டோடு சிறகு விரிக்க

தேன்சிந்து பூவோடு
முத்தமிட வந்தாய்

அலைபாயும் நேரம்
இசையோடு வந்தாய்

சாந்தமாய் வந்தாய்
சங்கடத்தை தந்தாய்

சொந்தம் என்று வந்தாய்
சோகத்தை தந்தாய்

எல்லாமாய் வந்தாய்
சொல்லாமல் போனாய்...?

பூக்கள் பேசியது
வண்டுதான் அறிந்தது

நான் பேசியது நீ
அறிந்தாயா....?

இதயம்

2006-07-19T13:28:00.000+02:00

என்
இதயத் துடிப்பு
உன்னை இம்சைபடுத்தியதோ
என்னவோ
நரம்புகளை இழுத்து
முகம் மறைத்துக்கொண்டது
இதயம்

தவிப்பு

2006-07-10T09:33:00.000+02:00

இரு விழிகளுக்கிடையே
என் இதயம் திருடிய
உன் தோற்றம்
நீ என்னை விட்டு
தொலைவில் இருக்கும்
ஒவ்வொரு நொடியும் நான்
இழந்து விடுகிறேன்
என்னை

காதல்

2006-07-09T12:33:00.000+02:00

என் விழிகள் பார்த்தது
எத்தனை- ஆனால்
அதில் இனம் காட்டியது
உன்னைத்தானே!

உதடுகள் இருந்தும்
மொழிகள் இருந்தும்
என் மேல்
காதல் கொண்டது
உன் கண்கள் தானே!

கண்ணீர்

2006-07-09T12:21:00.000+02:00

நான் சொட்டும்
கண்ணீரில் கூட
உன் கனவுகள்
கரைந்துவிடக்கூடாது
என்பதட்காகவே
என் அழுகை
நிறுத்தியவள்

சுவாசம்

2006-07-07T14:41:00.000+02:00

ஒரு சுவாசம்
என்னையும் உன்னுள்
சிறைப்படுத்தி வைத்திருக்கும்
சுவாசம்

அது நீதானே

நினைத்துப் பார்த்ததுண்டு

2006-07-03T13:10:00.000+02:00

அன்பு
திடீரென்று
வருவதில்லை

ஆசை
எப்போதும்
அழிவதில்லை

உள்ளம்
பிரிவை
ஏற்பதில்லை

இன்பத்தில்
துன்பம்
தெரிவதில்லை

வானவில்
மண்ணை
தொட்டதில்லை

வட திசை
தென் திசையை
நெருங்கவில்லை

என்
உயிர் எப்பொழுதும்
உன்னை விட்டு பிரிவதில்லை

காத்திருப்பு

2006-07-02T13:50:00.000+02:00

நீ என்னை நேசிக்கும்வரை
நான் உன்னை நேசிப்பேன்
உன் பாதசுவட்டில்
நான் கால் பதிப்பேன்
நீ என் காதலனானால்.

நீ என் வேர்வைத்துளியிலே
நீராடி
என் சேலைதலைப்பிலே
நீர் துவட்டி
என் தேகசூட்டிலே நான்
உன்னை உறங்கவைப்பேன்
நீ என் காதலானானால்

நீ என் குழந்தையாவும்
நான் உன் குழந்தையாவும்
என் மடியில் நீ உறங்க
உன் மடியில் நான் உறங்க
இருவர் சுவாசமும் ஒன்றுணைந்து
ராகம் ஒன்று நான் தொடுப்பேன்
நீ என் காதலனானால்

பெண்

2006-06-27T19:18:00.000+02:00

காணல் நீரினை
கடல் நீரென நம்பி
முத்தெடுக்க புறப்பட்ட மங்கையே
காணல் நீரால்
உன் வாழ்வை
பாலைவனமாக்காதே!

கனவு

2006-06-11T22:54:00.000+02:00

கனவோடு விழித்தேன்
கண் முன்னே காதலன்

சீ போடா

தினமும் நீ தானே
என் முன்னே

சிற்பம் செதுக்கியவன்

2006-06-11T00:33:00.000+02:00

சிதறியது சிற்பம்
சின்னாபின்னமானது
சிற்பியின் மனம்

மது சொல்கிறது

2006-06-10T19:43:00.000+02:00

நான் இப்போது
சுகத்தை கொடுப்பேன்
பின்னர்
சோகத்தையும்
கொடுப்பேன்!

பண்பட்ட உள்ளம்

2006-06-10T15:05:00.000+02:00

குன்றிலிட்ட தீபம்
குறுகுவதில்லை
மலர்ந்த மலர்
வாசம் குன்றுவதில்லை - அதுபோல
பண்பட்ட உள்ளம்
என்றும் பட்டுப்போவதில்லை!

பாலியல் வன்முறை

2006-06-10T15:01:00.000+02:00

எவனோ ஒருவன்
தன்னுடைய கூட்டிற்குள்
பலவந்தமாக அடக்கிவிட்டான்
என்பதற்காக - பெண்ணே நீ
சிறகொடிந்து விடாதே!

மனிதா

2006-06-07T00:18:00.000+02:00

வெறும் மரமாக மட்டும் நின்று விடாதே
பிறருக்கு நிழலாகவும் நின்று கொள்
சுமையாக மட்டும் வாழ்ந்து விடாதே
சுமை தாங்கியாகவும் வாழ கற்றுக்கொள்.

உழைப்பு

2006-06-07T00:00:00.000+02:00

இரத்தம் சிந்தி
நித்தம் வியர்வை தனை வடித்து
வித்திடும் உழவரே
எம் நிலத்தின் உயிர்கள்.

கடிவாளம்

2006-06-06T23:54:00.000+02:00

காவல்
காக்கும் நாயகன்
கடிவாளம் ஏந்தி
கைப்பற்ற வரும்
நாள் எதுவோ?

அடக்கம்

2006-06-06T23:45:00.000+02:00

குயிலின் குரல்
மயிலின் ஆடல்
இவைகள் போல்
பெண்ணின் அடக்கம்
அற்புத சக்தி கொண்டது.

அன்பு

2006-06-06T23:40:00.000+02:00

நீ
பறவைகளை
நேசிப்பது நிஜமெனில்
அதை சுதந்திரமாகப்
பறக்கவிடு

உன்னில்
அன்பிருந்தால்
அது நிச்சயம்
உன்னிடம்
திரும்பி வரும்....

அன்புக்குரியவன்

2006-06-06T23:27:00.000+02:00

நான்
முதல் முதல்
கண்ட ஓளியும் நீ தான்
இறுதிவரை
இருட்டிலே சிறை
வைத்த ஒளியும் நீ தான்!!

இறப்பு

2006-06-06T21:28:00.000+02:00

மரணங்களை
மனிதர் அடித்து
விரட்டுவதால் தான்
மரணங்கள்
மனிதர்களைத் தேடுகின்றது!

மரணம்

2006-06-06T20:58:00.000+02:00

வாழ்வில்
களைத்த போது
இயற்கை
அளிக்கும் ஓய்வு!

பெண்

2006-06-06T18:16:00.000+02:00

மேடு பள்ளம்
கொண்ட
புதையல்
பூமி!

உடன் பிறப்பு

2006-04-20T19:56:00.000+02:00

நம்
அன்னை நமக்கு
கொடுத்த பால் ஒன்றுதானே?

ஏன்
நம் என்னங்களும்
கற்பனைகளும்
சிந்தனைகளும்
வேறுபட்டன

கட்டியணைத்து
கதற விரும்புகிறேன்
என் வாய் மட்டும்மல்ல
என் இதயம் கூட
சுமையாகிவிட்டது

பாசம் என்கின்ற
சிலையில் காதல்
எனும் அம்பை
வைத்தாய்.
தோற்றுப் போனது
என் பாசமடி

மீண்டும் மீண்டும்
சிந்தித்துப்பாக்கிறேன்
எமக்குள்
மாற்றமும் மாறுதலும்
எங்கு வேறுபட்டது
என்று

ஏன்
நாம் பிரிந்தோம்
ஆசைகள் கூடியதாலா?
ஆசை யாரைத்தான் விட்டு வைத்தது??

நாம்
அணியும் சட்டைகளுக்காய்
சண்டை பிடித்தோம் அப்போது
நம் பாசம் விட்டுப்போக
வில்லையே அன்று

சொத்து
பொருள் என்று
வந்தவுடன்
நாம் பிரிந்து விட்டோமே

நாம்
எதற்காக பிரிந்தோம்
பிரிந்த பிறகு
நமக்குள் எத்தனை
புது புது பந்தங்கள்?????

இன்று
எனது பஞ்சனையில்
கண்ணீருடன்
தனிமை என்னை வாட்டுகிறது

எனக்கும் உனக்கும்
இடையில் யார் வந்தார்
அதில் என்னை
விட்டறிந்த காரணம்தான்
என்னவோ???

நீர்
நிறைந்த கண்ணீருடன்
உன்னைத் தேடுகிறேன்
என்றாவது ஒரு நாள் என்னை
புரிந்து கொள்வாய் என்று.

உன்
வருகை
நியாயமுடன் என்பது
நிச்சயம்.

நேசமுடன்
சிந்து.............

அடிமைச்சிறை தகர்

2006-03-17T20:59:00.000+01:00

பிறப்பிலிருந்து மரணம் வரை
அறியாமை உனது வாழ்வானதோ?
மழைக்குத் தோன்றி
மாண்டு போகும் மண்புழுவா நீ?

மலர்களும் காயப்படுத்தாத
தென்றல் தான் பெண்கள்
புயலாய் மாற்றம் கொண்டால்
மலைகளையும் சாய்த்திடுவர்

இடுப்பொடிந்து நீயும்
தலைவணங்கியது போதும்
கொஞ்சம் நிமிர்ந்து நீயும்
வாழும் உலகைப் பார்
எல்லாமே உனக்குள்
அடங்குமடி பெண்ணே

பெண்கள் மீது திணிக்கப்படும்
பாலியல் வன்முறை
ஆண்கள் இச்சை தீர்ந்தபின்
சுருக்குக் கயிற்றில் இறுகிச் சாகும்
விலங்கினமா பெண்கள்?

அடிமை சிறை தகர்த்து
சிறகுகள் முளைத்து
சுதந்திர வானில் நீயும்
பறந்திட வேண்டாமா?

அடிமைத்தனத்தின் ஆணிவேர்
அறுத்து எறியப்படுமா?
ஆதிக்கத்தின் கொடும் பற்கள்
அடியோடு பிடுங்கப்படுமா?

இராவணர்கள் வாழ் பூமியில்
சீதையாய் நீ பிறந்ததால்
சிறைப்பட்டு வாழ்தல் வேண்டுமா?
இராமர்களுக்கு வாழ்க்கைப்பட்டு
சந்தேகத் தீக்குளித்தல் வேண்டுமா?

அடிமை விலங்கோடு
நீ வாழ்ந்து மடிந்தால்
உந்தன் கல்லறையிலும்
பூக்கள் மலர்வது கூட
சுமையாகித்தான் போகும்

அடிமை விலங்கு அணிவித்து
வீட்டுக்குள் சிறை வைக்க
நாம் செய்த குற்றமென்ன - சொல்!
பெண்ணாய்ப் பிறந்ததுவோ?

சீரழிந்த உன் இனத்தை
சீர் திருத்த யார் வருவார்?
எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கிறாய் - சொல்!
காத்திருந்து என்ன பயன்?
களத்தில் இறங்கிவிடு

சுதந்திரமில்லாத பெண்ணாய்
நான்கு சுவற்றுக்குள்
கண்ணீர் சிந்தி என்ன பயன் - சொல்
கண்ணீருக்கு முதல் அணைபோடு

பெண்ணே உன் கண் எதிரே
சூரியன் காத்திருக்கிறான்
கண்களை மூடிக் கொண்டு
இருட்டுக்குப் பயந்தென்ன பயன் -சொல்
விழிகளை திறந்து விடியலை நோக்கு

என்றும் உங்களோடு
சிந்து...................

கேட்டுப்பார்...

2006-03-01T00:37:00.000+01:00

இதே இதே
தடங்கள் பதித்த
மணலில் தான்
உன்னை நான்
முதல் முதல் கண்டேன்

அந்த அந்த
மணல் சூட்டில்
என் இழமையும்
புதையும் என்று
நான் அறியேன் அன்பே

தேடி தேடி
வாழ்க்கை முழுவதும்
நான் தேடியது
கிடைக்காமல் என்
பாதங்கள் தேய்ந்ததுதான் மிச்சம்

அந்த அந்த
நீலவானம் தொட
நான் நினைத்ததில்லை
உன் நிழல் தொட
ஏங்கினேன் துடித்தேன் தவித்தேன்

ஒரு கணம் ஒரு கணம்
நின்று கேட்டுப்பார்
ஓசையின்றி தேய்ந்துபோன
என் பாதங்களின் ஓசை
உன் காதில் ஒலிக்கும்.......

http://www.thamilworld.com/forum/index.php?showtopic=4090

நீ அறிந்ததில்லை

2006-03-01T00:30:00.000+01:00

ஆடவனே
உன்னை மறக்கத்தான்
நினக்கின்றேன்
முடிய வில்லை

என்னை
அறியாமல் உன்
நினைவுகள் என்னை
வதைக்கின்றது

நீதான்
என் உலகம்
என்று இன்றுவரை
உன்னை நினைத்து நான்

உன்
நிழலை தேடி
என் கண்கள்
அலைமோதுகிறது

உன்
குரலை தேடி
என் செவிமடல்கள்
தவிக்கின்றது

உன்
நெஞ்சில் என்
முகம் புதைத்து
அழவேண்டும்

உன்
தோழில் என்
கரம் பற்றி
தொங்கவேண்டும்

என்
இனியவா உன்னைச்
சுற்றியல்லவா
என் உலகம் சுழல்கிறது
அறிவாயா நீ??

நான்
அழுகின்ற ஒவ்வொரு
வினாடியும் எனக்குள்
இருக்கும் நீ ஈரமாகின்ற
வேதனை அறிவாயா??

http://www.thamilworld.com/forum/index.php?showtopic=4111

காதல் கனம்

2006-03-01T00:25:00.000+01:00

காதல்
உருவம் அற்றது
ஆனால்
நம் உருவத்தையே
உருக்குலைத்து விடும்.

காதலை
மறந்து விடத்தான்
நினைக்கிறேன்
காதல் காற்றாக வந்து
என்னை தழுவிக்கொள்கிறது

உண்மையில்
என் காதலின்
தகுதி என்னவென்று நான்
சிந்திக்கின்றேன்.

http://www.thamilworld.com/forum/index.php?showtopic=4112

தேவதை..

2006-02-28T14:19:00.000+01:00

உன்னைப்பற்றி எழுத
வார்த்தைகள் தேடினேன்
போடி
எந்த வார்த்தையும்
உன் அழகுக்கு
ஈடு இல்லை

தெரியாமலும் அழகுப்
போட்டியில்
கலந்து விடாதே
மற்றவர் ஏமாந்து
விடுவார்கள்

உன் விழிக்குள்
எத்தனை கற்பனைச்சிலைகள்
தெரிகிறது
மலரே உன் அழகுக்கு
எந்த மலரும் ஈடாகாது.

தமிழனின் அகதி வாழ்க்கை.

2006-02-21T19:47:00.000+01:00

தமிழன் அகதியாய் வந்து
அவதியில் வாழ்கிறான்
தூரதேசம் சஞ்சரிக்கும்
பறவை ஒன்று
தன் தாய்நாடு
திரும்பும் நிலைதான்....

ஒவ்வொரு
தாய்நில தமிழனின்
வெளிநாட்டு வருகையும்

மடிகின்ற மரங்கள் எல்லாம்
மனக் கவலையுடன் இறப்பதில்லை
ஆனால்......

தமிழனாகிய நம்முடய நிலை?
தமிழன் எப்போது நிலையாகுவது?

எட்டு திசையிலும்
திக்கு திக்காக
வாழ்கின்ற தமிழன்
எப்போது ஒன்று கூடுவது?

காலம் பதில் சொல்லுமா?
காலத்திற்காக
காத்திருந்தது போதும் தமிழா!

விழித்திடு! எழுந்திடு!
காலத்தின் கையில் நாம் இல்லை
நம்முடைய கையில்தான்
காலம் உள்ளது.

எழுந்திடு தமிழா
வெற்றி நடை போட
எழுந்திடு.

மது சொல்கிறது

2006-02-17T17:00:00.000+01:00

நான் இப்போது
சுகத்தை கொடுப்பேன்
பின்னர்
சோகத்தையும்
கொடுப்பேன்.

காதலர் தினம்

2006-02-14T11:59:00.000+01:00

எங்கு பிறந்தோம்
எங்கு வழந்தோம்
அறியாமல் காதலுக்காய்
ஓரிடம் சேர்ந்தோம்

சாதி மதம்
பேதம் இன்றி
மனம் விட்டு
பேசி மகிழ்ந்தோம்

அன்று
நம் காதல்
புனிதமானதாகவும்
உண்மையானதாகவும்
ஒளி வீசியது

அன்று
வலன்ரை பாதிரியா
இரு ஜீவனுக்காய்
தன்னை அர்ப்பனித்தார்
அன்று சங்கமித்ததாம்
காதலர் தினம்

இன்று
உன் திருமணத்திற்காய்
என்
காதலும்
மௌனத்திலே
மரணம் ஆகியது ஏன்??

இது என்ன தினம்??

கனவுகளின் கனவுகள்.

2006-02-12T22:00:00.000+01:00

இருவரும்
காதல் மொழி பேசியது
ஆறாண்டு

நினைவுகள்
ஆயிரம் ஆயிரம் ஆசைகள்
அதுமட்டுமா?

உன்
நினைவுகளோடு
என் இரவு

உன்
தொலைபேசியின் அலறலோடு
என் விடியல்

உன்
எண்ணங்களின் சிந்தனையோடு
என் பகல்

உன்
கற்பனைகளின் ரசனைகளோடு
என் உணர்வு

உன்
பெயர் உச்சரித்தபடியே
என் மொழி அன்று

நீ
என்னை விட்டு
விலகியதிலிருந்து

இன்று
நான் உன்னை
மறக்கவும் இல்லை

உனக்கு
என் நிலை
விளங்கவும் இல்லை

என்னால்
உனக்கு புரியவைக்கவும்
முடிய வில்லை

ஆனால் ஒன்று........

என்
மரணம் வரை
உன்
நினைவு தொடரும்...........

நினைவுகளோடு
சிந்து.....

என் காதலன்

2006-02-07T23:10:00.000+01:00

எனக்குள்ளும் காதல்
வந்தது
புரியா வயதில்
கொஞ்சும் மொழி
பேசிய போது
என்
கண்ணில் மலர்ந்தது
அன்று நீ
என் கை கோர்த்த போது
முளைத்த சந்தோசத்தில்

மனதார பேசி
மனங்கொண்டு பேசி
மனசுக்கு இனிமை காட்டி
மனப்பூட்டு பூட்டி
மனதை தடவி
மனதை மூடி
மனசார உன் கரம் நீட்டினாய்

ஆண் மகனாய்
ஆதவனாய்
ஆண் நீ
ஆசையாய் வளர்க்கப்பட்டாய்
ஆதரவாய் எனக்கு
எனக்காக படைத்த உன்
தாயிடம் தவறாமல் கூறு
தவப் புதல்வனை
தக்க சமயம்
பாரில் தவளவிட்டமைக்கு.

உன் இதயத்தை
எனக்காக
உரு மாற்றி தந்தாய்
என் கனவுகளின்
அர்த்தத்தை
புரிய வைத்தாய்

என்னோடு நீ
இருக்கும் வரை
வானம் கூட என்
கை வசம் தான்
உன்
சுவாசத்தில் தான்
என் இறுதி மரணமும்.

நேசமுடன்
சிந்து........

மனவருத்தம்

2006-02-03T16:45:00.000+01:00

தண்ணீரில் மீனழுதால்
அதன் கண்ணீரை
யார் அறிவார்?

நான்கு சுவரினுள்
நறுமணம் வீசினால்
அதன் மணத்தை
யார் அறிவார்?

மூடிய சிற்பியினுள்
முத்திருந்தால் அதன்
பெருமையினை
யார் அறிவார்?

மனதிலுள்ள
புழுக்கங்களையும்
கவலைகளையும்
மூடிவைத்தால்
அதை யார் அறிவார்?

நன்றிக் கடன்

2006-02-01T10:13:00.000+01:00

மரங்கள் தன்னால்
பிளவுண்ட மண்ணிற்கு
தன் இலைகளை
உதிர்த்து பசலையாகி
நன்றிக்கடனை தீர்க்கின்றன

ஆனால் மனிதன்
உயிரும் தசையும்
கொடுத்த அன்னைக்கு
என்ன கடன் தீர்க்க்கிறான்
கடனல்லவோ வைத்துவிட்டுப்
போகிறான்!

தேடிப் பார்க்கிறேன்.

2006-01-30T20:35:00.000+01:00

கடல் வேகத்தை
மாற்றியமைத்தேன் அன்று

கடலிலே அடித்துச்
செல்கின்ற வேரற்ற
மரமானேன் இன்று

நீரோட்டம் போல்
வேகமாய் என் மனம்
போகுது உனைத் தேடி

நுரையாய் நீரினிலே
கலைந்து போகு முன்
வந்து விடு!

நினைவுகள்.

2006-01-29T11:00:00.000+01:00

நீல வானில்
வெண்நாரைகள்
விரைந்து செல்கின்றனவே
கரு முகில்களை
நாடியா? அல்லது
என் மனங்கவர்
கள்வனைத் தேடியா?
சொல்லு இறைவா?

காதல்

2006-01-27T17:58:00.000+01:00

பார்வை
மூலம்
கடத்தப்படும்
மின்சாரம்

பசி

2006-01-24T17:26:00.000+01:00

நெய்தலிலே
கொய்த மலராய்
எம் ஒருசாண் வயிற்றுனுள்ளே
நீ இருப்பாய்.

நேரம் வந்ததும்
வயிற்றினுள்ளே
கரகாட்டமாட தொடங்கிடுவாய்.

சட்டியில் இருப்பதுவோ
உனக்குத் தெரிந்திடாது -ஆனாலும்
உலர்ந்திடும் உனக்கு
உரமிட வேண்டும்!

நீயிருப்பதால் தான்
நாம் வாழுகிறோம்
நீயிருப்பதால் தான்
நாம் இம்மண்ணில்
இருப்பதை உணர்கின்றோம்!

எல்லோரிடமும் இருப்பாய்
எல்லோரையும் கட்டியாள்வாய்
எவ்வேலை இருப்பினும்
உனை மறந்திட்டோர் உண்டோ?

உன்னால் நாம் இயங்குகிறோம்
எம்மால் நீ இயங்குகிறாய்
இது இயற்கையின் நியதி
இறைவனின் கட்டளை!

நீயும் நானும்.

2006-01-21T22:21:00.000+01:00

பட்டாம் பூச்சியாய்
பருவமகள் இதயம் அது
பட படக்க……….
பார்த்த விழியிரண்டும் பூத்திருக்க
பசுமையான நினைவளைகளை சுமந்து
தன் பந்தங்களை மறந்து
பாசத்திற்குரிய புதிய உறவை
பார்த்திட காத்திருக்கின்றாள்

வானம் விரிந்து கிடக்கிறது
பூமி பரந்து கிடக்கிறது
காற்று கட்டி அணைக்கிறது
வா..... என்னருகில்
பற்றுடன் பழகிய
அவ்வுறவு
பரிதவிக்க விட்டிடுமா இன்று

பந்தமாய் தன்னுறவில் சேர்ந்திட
பாதி வலி மறைந்திட
மீதி வழியினைத் தேட
தன் துணையைத் தேடிட
வாழ்விற்கு அணைகட்டிட
முனைப்புடன் ஈடுபட்ட உள்ளம்
முறிந்து போக விரும்புமா ?

முத்தங்களால் பூஜித்த
முறை உறவு அது
முறிந்து போகாது
நாணம் நிறைந்த உன்
இதயப் போர்வையை கழற்றி விடு !
என் இறுக்கமான அரவணைப்புக்குள் கலந்து விடு
எமக்குள் பல்லாயிரம் நட்சத்திரங்களில்
வெளிச்சம் உண்டு !

எமக்குள் பிரமாண்டமான
சூரியனின் வெப்பமும்
எரிமலையின் கொதிப்பும்
பௌர்ணமி கடலின்
ஈர்ப்பும் உண்டல்லவோ
எல்லாவற்றையும் ஒன்றுவிடாமல்
நீயும் நானும்
பரிமாறுவோம்
வந்து விடு………….

பத்திரிகை.

2006-01-15T13:29:00.000+01:00

காரிருள் அகத்தில் நல்ல
கதிரொளி நீதான் -இந்த
பாரில் துயில்வோர்
கண்ணில் பாய்ந்திடும்
எழுச்சியும் நீ தான்!

ஊர்களைக் காட்டி - இந்த
உலகினை ஒன்று சேர்க்கப்
பிறந்திட்ட ஆசான் நீ!

மனிதர்களின் இதய ஓடையில்
ஆழநீர் ஊற்றாக
உன்னை நீ காட்டி
மக்கள் எண்ணம் செழித்திட
நீராக நீ வந்தாய்!

குறுகிய செயல்களை ஒன்று சேர்த்து
குல விளக்காய் ஒளிர செய்கிறாய்!

போர் முகில் விலக்கி செல்ல
போர்க்களம் செல்லும்
தூதுவர் போல்
உன் மக்கள் மனம் காண
நீ வந்தாய்!

படித்தவர்கள் எல்லாம்
உன்னிடம் தஞ்சம் புகுத்த
நீ வந்தாய்!

வானில் நிகழும் கோடி மாயங்கள்
மானிலத்தில் நடக்கும் சம்பவங்கள்
அத்தனையும் திரட்டி
உண்மை நிறைந்த சேதிகளை
தித்திப்பாய்த் தர
நித்தமும் நீ வந்தாய்!

சிறுகதைகள் சொல்லி
பெருமையூட்டும் அறிவுஜீவியே
அறைதனில் நடக்கும்
அகச் செயலைகளை
அம்பலத்திற்கு ஏற்றி
கயவர்கள் முகத்திரையை
கிழித்தெரிவதில்
உனக்கு நிகர் தான் யார்?

கலை உலகிலே
ஊக்கம் செய்வாய்
ஓவியம் தருவாய்
சிற்பம் உணர்விப்பாய்
கவிதை தருவாய்
காவியம் தருவாய்
கலகலவென சிரிக்கும்
விகடம் சொல்வாய்

நீயின்றி ஓர் அணு கூட
அசையாது இவ்வுலகில்
என்பதில் தான்
எத்தனை உண்மை

சொந்த மண்

2006-01-10T10:41:00.001+01:00

தளிர்நடை பயின்று
தவழ்ந்து வந்த தரைக்கு
எந்தத் தங்கமும் நிகராகுமா?

அன்புத் தாய்
அருளாட்சி புரியும்
அரியவூராய்
பொலிகை மண்ணல்லோ
சொந்த இடமாம்
பொலிவுற்ற இடமதில்

பொன்னாக வளர்ந்தோம்
பொறுமையற்ற குணத்தால்
பொசுங்கிப் போனோம் இன்று

மண்ணுடன் உறவாடி
மடிதனில்
உட்கார முடியாது
வேகுகின்றோம் இப்போது

கடலோடி
மீன் தேடும்
மீனவர் கூட்டம்.....

மரம் ஏறி
வாழ்க்கைத் தரம் உயரும்
தொழிலாளிகள்......

சவரம் செய்து
வரம் பெறும்
தொழிலாளிகள்.....

மேளம் அடித்து
வளம் பெறும்
தொழிலாளிகள்.....

இன்னும்
எத்தனை....? எத்தனை...?

நம் சொந்த மண்
எதற்கும் ஈடாகாது............

வாழ்வு

2006-01-06T22:52:00.000+01:00

கார்கால மேகத்தில்
போர்கோலம் பூண்டு தங்கும்
நீர்க்குமிழிபோல்
பாரினிலே நிலைப்பது வாழ்வல்லவோ!

அனலிடை மெழுகாய்
புனலிடை ஓடும் படகாய்
தீனமுடன் உலகில்
தவழ்வது வாழ்வல்லவோ!

பாலை வனத்திலே
பதிந்த தடங்களாய்
கடற்கரை மணலிலே
கட்டிய வீடுகளாய்
கரைவது வாழ்வல்லவோ!

நிலையற்ற வாழ்வெனினும்
நிம்மதியற்ற நிலையெனினும்
பூமலராய்
பாமலராய்
மணம் பரப்புவது வாழ்வல்லவோ!

நிமிட வாழ்வாயினும்
நித்திய சத்தியமாய்
இனித்திடும்
கற்கண்டல்லோ வாழ்வு!

மாந்தர் பலரிடை
வாழ்வினும்
வாழ்வென்றோர்
நிலை உள்ளது வாழ்வல்லவோ!

இணைப்பினும் வாழ்வு
சாவிலும் வாழ்வு
போரிலும் வாழ்வு
இதுவே வாழ்வு!

சொல்லத் துடிக்குது மனசு......

2006-01-01T20:41:00.000+01:00

சில நேரம் நான்
துள்ளி சிரிப்பது
வேடிக்கையாய்
இருக்கிறதா உனக்கு?

எண்ணித்தான்
பார்க்கிறேன் சகோதரியே........
எனக்குள் இருக்கும் ஏக்கங்களை

தேக்கி வைத்த காரணத்தை
சொல்லத்தான் துடிக்கிறேன்
துணிந்து சொல்லிடவா!
தூய்மையாய் எம் உறவில் ஏனென்று

நீண்டநேரம் விழியுறங்காமல்,
நிலைகுலைந்து விழிவீங்கி,
இரவினில் விழி கசிந்ததால்
யாருக்கு தெரியும் என் சோகம்

பல நாள் வாய் புலம்பி
என் நிழலில் மடிந்து சரிந்தேன்!
இரக்கமில்லாத என் பிறப்பால்
நீயும் நானும் ஓர் மடியில்
தான் தவழ்ந்தோம்

உனக்கு ஐந்து வயதுவரை
கிடைத்த பால்
எனக்குக் கிடைக்க வில்லையம்மா
அதுதான் உனக்கு ரோசம் அதிகமோ?

ஆனால்
நம் தாயின் மடியில்........
ஒன்றரை வயது வரை
நான் பால் அருந்தினேன்

உன்னோடு
மூன்று பிறப்பு உறிஞ்சிய
அவள் மடியில் பால் வர மறுத்ததும்
கடித்தேன் அவள் மடியை
துடித்தாள் தாயவள்
பால் வரவில்லை என்று
அவள் நமக்கு அன்னை என்பதால்.

அதே சினத்தை
உன்னிடம் கொண்டேன்
சினுங்கினேன்
முரண்பட்டேன்
உன் மடியில் சாய்ந்தேன்

எனக்கு அந்த அன்பு
உன்னிடம் கிடைக்கவில்லை
நான் மலரத்துடிக்கும் மொட்டம்மா
உன் வார்த்தைகளால்
நுனியிலே என்னை எரித்து விடாதே!

இப்போதல்லாம் என் மனம் அடிக்கடி
சஞ்சலம் கொள்கிறது
காரணம் கேட்டால்
சொல்லத் தெரியவில்லையம்மா.

http://www.thamilworld.com/forum/index.php?showtopic=3926

புது வருடத்திற்கு ஓர் மனு..............

2006-01-01T00:14:00.000+01:00

புத்தாண்டே
நீயும் வருடந்தோறும்
வந்து கொண்டுதான்
இருக்கிறாய்

உருவம்
இல்லா உனக்கு
வண்ண வண்ண
மத்தாப்பு என்ன?

சீறி
எரியும் சீறு வாணம்
என்ன?

பூமித் தாயை
அதிர வைக்கும்
பட்டாசு என்ன?

உருவம் தெரியா உன்னை
அளவில்லா மகிழ்வோடு
உருவம் உள்ள ஜீவன்கள்
வரவேற்பு மாலை சூடுகிறார்

உயிர் இருந்தும்
உருவம் இருந்தும்
உடையின்றி
உணவுன்றி
உடைந்து கிடக்கும்
மனிதரை வரவேற்க
யார் உள்ளார்?

http://www.thamilworld.com/forum/index.php?showtopic=3927

கலைமேதை

2005-12-29T09:01:00.000+01:00

நவரசம் முகத்திலே
நன்றாக
நர்த்தனமிடும்
நற்குணத்தோன்
நாடறிய
உலகறிய

நன்
நடத்தையிலே
நடிகர்
திலகமானவன்
கவலை தீர்க்கும்
கலையின்
கருப்பொருளை
காலமதால் உணர்த்தியவன்

கலையுலகிலே
காலத்தால் அழியாத
காவிய நாயகன் ஆனவன்.

என் தவிப்பை யார் அறிவார்?

2005-12-27T12:58:00.000+01:00

இந்த உலகின் அழகினை
என் கண்களால் காண
ஆவலாய் இருக்கின்றேன்

மறுகணம் சிந்திக்கும் போது - இந்த
போலி உலகினை காண
என் மனம் ஏனோ மறுக்கிறது.

இம்மண்ணில் உதித்தது
நான் செய்த பாவமா? - அல்லது
என் பெற்றோர் செய்த பாவமா?

என் பெற்றோர் என்னை நினைத்து
ஒவ்வொரு கனமும் நெஞ்சம்
நெகிழ நெகிழ..............
இந்நிலை ஏன் அவர்களுக்கு.

என் வாழ்க்கையில் - நான்
கண்டதெல்லாம் பெருமூச்சு
ஏக்கம், தவிப்பு
ஏமாற்றம்.

இறைவா நீ
கொடுத்த சாபம்
எனக்கு போதும்
இதை என்னோடு நிறுத்தி விடு.

நான் விழித்துக் கொண்டு
கனவு காண்கின்றேன்
கண்பார்வை அற்ற
குருடனாக!

என்று தீருமோ?

2005-12-25T11:05:00.000+01:00

பாலகனே

உன் புகைப்படம்

மூலை முடுக்கில் இருக்கும்

அனைத்து மக்களும்

பார்க்க வேண்டும்.

அநியாயத்திற்காக

வாழும் சில படித்த பெரிய

மேதாவிகள் வெட்கப்பட்டு

கூனிக் குறிகி

முடங்க வேண்டும்.

உனக்கு இந்நிலை

வேண்டாம்.

ஏதும் அறியா நீ

உன்னை என்னிப்பார்க்க

நெஞ்சம் கணக்கிறது

என்று தீருமோ இந்த

ஏழ்மையும் வறுமையும்.

வேண்டாம் விதவைக் கோலம்.....

2005-12-24T14:02:00.000+01:00

சூரியன் இறந்து போன
அந்திப்பொழுது
பசுமையை
பாடையேற்றிய
பருவகாலம்

பனிமூட்டும்
சோலையிலே
வெள்ளையை மட்டும்
ஆட்சி செய்யும்
வேதனைச் செடி

ஒளியிளந்தாள்
நிறமிளந்தாள்
இயற்கைபெண்.

வெள்ளையாடை போர்த்து விட்டார் மேலோர்,
பெண்மை கரைய பார்த்து நின்றார் கீழோர்.
அவள் தாகத்திற்கு ஒளியேற்றி
அவள் தேகத்துக்கு நகை பூட்டி
மறுமலர்ச்சி செய்து காட்டின மின் விளக்குகள்.

குழந்தையின் முகாரி...

2005-12-23T23:28:00.000+01:00

இல்லறம்

எனும் பூங்காவில்

இனிக்கின்ற பூ மாலை

காதல்

எனும் கடலில்

கண்டடுத்த முத்து மாலை

உனக்கும்

எனக்கும் இடையே

தோன்றிய நினைவுச் சின்னம்

நம்

பாசத்தின் எல்லையில்

உதித்த மொத்த வரவு

இறைவனின்

அருள் விம்பத்தில்

கருணையின் முழு வடிவங்கள்

மொத்தத்தில்

நடமாடும்

பூஞ்சோலைகள்.

மார்கழி 26...

2005-12-22T22:43:00.000+01:00

ஆண்டாண்டு காலம்
ஆனாலும்
ஆறாத துயரம்

எம்மவர்களை நினைத்து
இரத்தக் கண்ணீர்
சிந்தி கறைபடிந்த நாள்

ஆசியக் கரையோரங்களில்
மரண ஓலம்
ஒலித்த நாள்

பச்சிளங் குழந்தைகளை
பத்து நிமிடத்தில்
பரிதவிக்க பறிகொடுத்த நாள்

பெற்றோர், சிறுவர்,பாலகர்
மற்றோர் உற்றோரை
கதற கதற.....
கண் இமைப்பொழுதில் இழந்த நாள்

இயற்கை
அவள் விதிக்கு
சிக்கிய நாள்

கடல் கன்னி
எம்மவர்களின்
உயிர் குடித்த நாள்

கிளிஞ்சல் சேகரித்த கடலில்
மானிட பிணங்கள்
பொறுக்கிய நாள்

கரையோரங்களில்
கட்டு மரங்களை
தொலைத்த நாள்

அடியோடு
கிராமங்களை
தொலைந்த நாள்

மரணத்தின் மீதே
மரியாதை
போன நாள்

நெஞ்சுக்குள் நின்றாடும்
நினைவுகள்
அழியாத நாள்

மீண்டும் அந்த
துயரங்கள் தாங்கும்
சக்தி எமக்கில்லை

சுனாமி என்ற பெயரில்
எம்மை மீண்டு(ம்)
நெருங்கி விடாதே!

அந்த ஓவியம் என்னுடையதல்ல.......

2005-12-20T11:30:00.000+01:00

என் விம்பத்தை
நானே ஓவியமாக வரைவதற்கு
தூரிகையை எடுத்து நானே
தீட்ட ஆரம்பித்தேன்!

கண்களில்
ஒரு காந்தத் தன்மை
தெரியவே வரைந்தேன்.

என் தோழி சொன்னாள்
"கொஞ்சம் கண்ணை
சொக்க வைப்பது போல் வரை"
வரைந்தேன் நானும் அப்படியே!

உதடுகளை
சிறிய வில் போன்று வரைந்தேன்
என் தோழி சொன்னாள்
"கொஞ்சம் நீட்டு" என்று
இசைந்தேன் நானும் அஃதே!

முகமதை வரைந்தேன்
வட்ட நிலா சாயலில்
உரைத்தாள் தோழியவள்
"நீள்வட்ட அகம்" என்று
சம்மதத்துடன் தலை வணங்கியது
என் கை தூரிகை!

நெற்றியோடு நேர்கோடிட்டு
உச்சி பிளந்து வார்ந்தெடுத்து
நீள்வட்ட முகம் களைகட்ட பின்னலிட்டேன்
தோழி சொன்னாள்... இது நீட்டு முகம்
கூந்தலையும் கலைத்துவிடு என்று
அதையும் செய்து விட்டேன்......

சங்கு கழுத்தில்
ஓர் தங்க ஆபரணம்
அணிவிக்க கூறி
அடம்பிடித்தாள்
அதையும் அணிவித்தேன்!

இப்போது மேலும் கீழும்
அசைத்தும் அசைக்காமலும்
உற்றுப்பார்த்தேன் அது
என் எண்ணங்களை விட்டெறிந்த
உண்மையை உணர்ந்து கொண்டேன்

உண்மை தெரிந்தும்
பேச மறுத்த ஓவியத்தைப் போன்றே
நானும் ஊமையானேன்.

அன்புடன்
சிந்து............

என்னவனுக்கு ஓர் மடல்.

2005-12-19T13:42:00.000+01:00

என்னவனே! இனியவனே!
நீ நலம். நான் நலமா?
கடிதம் என்ன எழுதுவது? எப்படி எழுதுவது?
ஒன்றும் புரியவில்லை. ஏனெனில் எனக்கே
நான் எப்படி மடல் வரைய முடியும்?

எதையும் ஒப்பிட்டு உன்னை வர்ணிக்க முடியவில்லை
என்னவனுக்கு இணை இங்கு ஏதும் இல்லை.
அன்பே!... கள்ளா!...
என்னை விட்டு என் இதயத்தை திருடியவனே
அது சுகமா? அல்லது சுகவீனமா?
அதற்கு மூன்று வேளையும்
முறையாக உணவிடுகிறாயா?

இல்லை உணவைக்காட்டி மறைத்து விடுகிறாயா?
அன்பே மறக்காமல் என் இதயத்திற்கு
காலை ஒன்பது மணிக்கும்
மதியம் ஒரு மணிக்கும்
இரவு எட்டு மணிக்கும்
உணவளித்து விடு.

உண்மையாக கடைமைக்காக உணவளிக்காதே
உன்னவள் ஆனை இது
அப்போதுதான் உன் இதயம் இங்கு
உணர்வோடு வாழும்.

உன் உடல், பொருள், ஆவி,
மூன்றும் என்னுடையது
அது என் கை வரும்வரை கனிவோடு கவனித்து
தரும் பொறுப்பு உன்னுடையது.

அன்பே!
இவள் என்ன
தொலைபேசியிலும் தொல்லை தருகிறாள்
கடிதத்திலும் கட்டாயப்படுத்துகிறாள் என்று
கடுகடுப்பது எனக்குப் புரிகிறது

என்ன செய்ய? உன் உடலின் உள்ளிருப்பது
என் உயிரல்லவா?
அந்த உயிரின் நிழலில்தானே
என் இதயம் ஊஞ்சலாடிக்கொண்டு இருக்கிறது
அதை நீ வாடவிடுவதும் ஒன்றுதான்
என்னை வாட்டி எடுப்பதும் ஒன்றுதான்.

இவ்வளவு சொல்லிவிட்டேன்
இனியும் உணவு விசயத்தில்
நீ உண்மையாக இருக்கவில்லை என்றால்
என் மீது நீ வைத்திருக்கும்
அன்பு, காதல், உரிமை இவையாவும்
உண்மையா? பொய்யா?
அதையாவது சொல்லிவிடு.

உன் நினைவுகளோடு
தற்சமயம் விடைபெறுகிறேன்...

அவள் ஒரு தொடர்கதையானாள்....இசையும் கதையும்

2005-12-17T22:19:00.000+01:00

நிலவன் சிறு வயதில் வெளிநாடு என்று வெளிக்கிட்டு, அவன் நோர்வேயை வந்தடையும் வரை அவன் பார்க்காத நாடும் இல்லை, அவன் இருக்காத மறியலும் இல்லையென்றுதான் சொல்லலாம். அங்கு இங்கு என்று அடிபட்டு கடைசியில் நோர்வேக்கு வந்து சேர்ந்தான். நோர்வேயை வந்தடைந்தவுடன் அவனது ஊரில் தெரிந்த ஒரு குடும்பத்தை சந்தித்து ஒரிரு மாதங்கள் அவர்களோடு இருந்தான். பிறகு அவர்கள் சொன்னார்கள் "நிலவன் நீ இப்படி இருக்காமல் அகதியாகப் போய் பதி" என்று. பின்னர் ஒரு நாள் அவனையும் கூட்டிக்கொண்டு போய் அகதியாக அவனைப் பதிவு செய்தார்கள். அகதியாக பதிந்த பின்னர் அவனது வாழ்வு அகதி முகாமில் ஆரம்பித்தது. அந்த முகாமில் இருக்கும் அந்த அதிகாரிகள் அவனுக்கு ஒரு வதிவிடம் கொடுத்து அங்கேயே தங்கக்கூடியே வசதியும் கொடுத்துவிட்டார்கள். மேற்கொண்டு இந்த நாட்டில் இருப்பதென்றால் அந்த நாட்டு மொழி அவசியம். அந்த அதிகாரிகள் நிலவனை மொழி கற்பதற்கு பள்ளிகூடத்தில் சேர்த்தனர். இனி என்ன பள்ளிக்கூடமும் அவனது வதிவிடமுமாய் சிறிது காலம் கழித்தான். சனி ஞாயிறு என்றால் அவனுக்குத் தெரிந்த அந்த குடும்பத்தின் வீட்டுக்கு போய் வருவான். இப்படியே ஒரு வருடத்தில் மொழியும் கற்று விட்டு தொழிற்கல்வியை தொடர்ந்தான். அந்த நேரம் தான் ஒரு நோர்வேஜிய பெண்ணை சந்தித்தான். அவளோடு நல்ல அன்பாக பழகினான் நாளடைவில் இருவருக்கும் இடையில் காதல் ஏற்பட்டது. இருவரும் தங்கள் அன்பை ஒருவருடன் ஒருவர் பகிர்ந்து கொண்டனர்.

படம்: சேனா
பாடல்:
"சரி மதுசா நான் சொல்லி விடுகிறேன்..........", அவளை ஓரக்கண்ணால் பார்த்தபடியே நிலவன் சொன்னான் "நான் ஏற்கனவே திருமணமானவன்.........".

"என்ன ஏற்கனவேஏஏஏ..............." என்று மதுசா ஒருகணம் தடுமாறினாள். நிலவன் ஒரு நடுக்கத்தோடும், பதட்டத்தோடும் திரும்ப அதையே கூறிவிட்டு சிறிது அமைதியானான்.

மதுசாவின் நெஞ்சில் பேரிடியே விழுந்தது போல் இருந்தது. இவை எல்லாவற்றையும் ஆரம்பத்திலேயே ஏன் எவரும் தன்னிடம் கூறவில்லை என்பதே அவளுக்கு மிகவும் உறுத்தலாக இருந்தது. அவளுக்கு கதைப்பதற்கு வார்த்தைகள் எதுவுமே வரவில்லை. மதுசா சிறு வயதிலே தாய் தகப்பனை இழந்தவள். மதுசா சிறு வயதாக இருக்கும் போது அவர்கள் வீடு திடீர் என்று சிறு தவறால் தீப்பிடித்து விட்டது. அந்த சமயத்துல் மதுசாவின் அப்பாவும் அம்மாவும் வீட்டோடு எரிந்துவிட்டனர். அதன்பின் மதுசா அவளின் பெரியம்மாவுடன் தான் வளர்ந்தவள். மதுசா மிகவும் பொறுமை சாலி, மிகவும் அமைதியானவள். நிலவன் விசயத்தில் இதை எல்லாம் நினைத்து பொறுமையாக சகித்துகொள்ள முடிவெடுத்தாள். இதை மேலும் நிலவனிடம் துருவி கேட்பதற்கு அவள் மனம் இடம் கொடுக்க வில்லை. இதை அனைத்தையும் தன் மனதிற்குள் போட்டுப் புதைத்துக் கொண்டாள்.சிறியதொரு இடைவெளியின் பின்னர் நிலவன் மீண்டும் "நான் ஒரு நோர்வேஜிய பெண்ணை திருமணம் செய்து இருந்தேன். இருவருக்கும் ஒரு ஆண் குழந்தையும் பிறந்தது. சில சந்தர்ப்ப சூழ்நிலைகளால் இருவரும் பிரிந்து விட்டோம்." என்று மிகச் சுருக்கமாகக் கூறி முடித்துவிட்டான்.

மதுசாவுக்கு மீண்டும் ஓர் இடி........ 'பிள்ளையுமா இருக்கு' என்று தனக்குள் கேள்வி கேட்டு கலங்கினாள். அதுவே அவளுக்கு பெரிய இடியாய் இருந்தது. உண்மையை முதலே சொல்லி இருந்தால் ஒரு வேளை இதன் தாக்கம் குறைவாக இருந்திருக்கலாம். இப்போது அவன் தன்னை ஏமாற்றிவிட்டது போன்ற ஓர் உணர்வு. எங்கேயாவது போய் விடாலாமா என்றுகூட மதுசாவுக்கு தோன்றியது. தன்னுடைய அண்ணன்மார்களை நினைத்து ஒரு கணம் கோபம் தலை உச்சிக்கே ஏறியது. என்ன செய்வது அவளின் பொறுமையான குணத்தால் சகித்துகொண்டு தன் நிலையை நினைத்து, எது நடந்தாலும் இனி இப்படியே வாழ்வது என்று முடிவுடன் போய் படுக்கையில் சாய்ந்தாள். அவள் தனது முடிவை மறு நாளிலிருந்து செயற்பாட்டுக்கும் கொண்டு வந்தாள். நிலவனும் அவளிடம் மிகவும் அன்போடு நடந்து கொண்டான். அவளும் நடந்தவற்றை தனது முடிவின்படியே முற்றிலுமாய் மறந்து விட்டு, அவனுடன் இனிதான இல்லறத்தை நடாத்தத் தொடங்கினாள். எந்தவித காரணத்தினாலும் இருவரின் வாழ்க்கையிலும் வேறு எந்த ஒரு கசப்பும் இல்லாமல் இப்படியே இரண்டு வருடம் உருண்டது. திடீர் என்று நிலவனுக்கு உடல் நிலை சரியில்லாமல் வந்துவிட்டது.

"நிலவன் வாங்கோ ஹொஸ்பிற்றலுக்கு போவோம்".

"வேண்டாம் மதுசா. பார்த்து போவோம்" என்று புரண்டு படுத்தான் நிலவன்.

"இல்லை நிலவன் வாங்கோ போவோம்" வற்புறுத்தினாள் மதுசா.
மதுசாவின் கரைச்சல் தாங்க முடியாமல் நிலவனும் புறப்பட்டான். இருவரும் ஹொஸ்பிற்றலுக்கு போனார்கள் டொக்டரும் வந்தார். அவனது உடலை செக் பண்ணினார்.மதுசாவை டொக்டர் தனியாக அழைத்தார். உனது கணவருக்கு கேன்சர் என்று அறிவித்தார். மதுசாவின் கண்கள் கண்ணீர் குளம் ஆகியது. என்ன செய்வது என்று அறியாத நிலையில் இருவரும் வீடு திரும்பினார்கள். நிலவனை அடிக்கடி ஹொஸ்பிற்றலுக்கு அழைத்துச் செல்ல வேண்டி இருந்தது. இரண்டு வருடங்கள் இப்படியே வீடும் ஹொஸ்பிற்றலுமாக அலைந்தார்கள். மதுசா அவரது அண்ணன்மாருக்கும் இதை அறிவித்திருந்தாள். இந்த இரண்டு வருடத்திற்குள் மதுசா நிலவனோடு பட்ட பாடு சொல்லமுடியாது. இருவருக்கும் உடல் ரீதியாக எந்த தொடர்பும் இருக்கக்கூடாது என்றும் டொக்டர் சொல்லிவிட்டார்.நிலவன் மதுசாவை பார்த்து,
"நீ பாவம் மதுசா. உனக்கு ஏன் இந்த நிலை" என்று கவலைப்படுவான். அதே நேரம் அவனுக்குள், 'தான் உயிரோடு இருக்கும் போது தன்னை விட்டு அவள் போய் விடுவாளோ, வேறு யாரையும் கல்யாணம் செய்துவிடுவாளோ' என்ற ஒரு பயமும் இழையோடியது. இந்த வருத்தம் வந்த பிறகு இவனுடைய மனநிலையில் குழப்பம், மாற்றம் ஏற்பட ஆரம்பித்தது. எங்கேயாவது இருவரும் வெளியில் போவார்கள். யாராவது தெரிந்தவர்கள் வந்தால், சந்தோசமாக கதைப்பார்கள். மதுசாவும் கதைப்பாள். அவர்கள் சொல்வார்கள் "உன் மனைவி அழகானவள். நல்லா கதைக்கிறாள்" என்று. அது நிலவனுக்குப் பிடிக்காது. வீட்டுக்கு வந்தவுடன் குடிப்பான். மதுசாவோடு சண்டை பிடிப்பான். "நீ அவர்களை பார்த்து சிரித்தாய், கதைத்தாய்" என்று ஏதாவது குற்றப் பத்திரிகை வாசிக்க ஆரம்பிப்பான்.

நீங்கள் என்னை இனிமேல் வெளிய கூப்பிடாதையுங்கோ. நானும் வரமாட்டேன்" என்று சொல்லி மதுசா அழுவாள். ஆனால் அதே நிலவன் மறுநாள் மதுசாவைப் பார்த்து "மதுசா நேற்று உன்னோடு நான் சண்டை பிடித்தேன். என்னை மன்னித்துக்கொள்" என்பான். "நான் நீண்ட நாளுக்கு உயிரோடு இருக்க மாட்டேன். நான் செத்துவிட்டால் நீ இன்னொரு திருமணம் செய்து நல்லா வாழவேண்டும். சரியா?" என்றும் சொல்லுவான். மதுசாவின் வாழ்க்கைக்காலம் கண்ணீரும் கவலையுமாகத்தான் உருண்டபடி இருந்தது. சில காலத்தில் நிலவனுக்கு உடல் நிலை மிகவும் மோசமாகிக்கொண்டு வந்தது. டொக்டர் பார்த்துவிட்டு இன்னும் ஐந்து மாதம் தான் இவர் உயிரோடு இருப்பார் என்று கூறிவிட்டார். ஐந்து மாதமும் ஹொஸ்பிற்றலில்தான் நிலவன் இருக்க வேண்டும் என்றும் கூறி விட்டார்.மதுசாவின் அண்ணன்மாரும் வந்து போவார்கள். அவர்களை பார்க்கும் போதெல்லாம் மதுசாவுக்கு என்ன செய்வதென்றே தெரியாமல் இருக்கும். அதே நேரம் 'அவர்களை நொந்து என்ன செய்வது என் தலை விதி இப்படி அமைந்து விட்டது. யார் என்ன செய்ய முடியும்' என்று தன்னைத்தானே சாமாதானப்படுத்திக் கொள்வாள். இப்படியே ஐந்து மாதத்தில் இரண்டு மாதம் கழிந்து விட்டது. நிலவனின் நிலையும் மிகவும் கவலைக்கிடமானது. மதுசாவுக்கும் ஹொஸ்பிற்றலிலேயே தங்குவதற்கு வசதியும் கொடுக்கப்பட்டிருந்தது.ஒவ்வொருநாளும் நிலவனின் முகத்தை மதுசா பார்க்கும் போதெல்லாம் அவள் உயிர் அவளிடத்தில் இல்லை. "மதுசா நான் இன்னும் மூன்று மாதத்தில் உன்னை விட்டுப் பிரிந்துவிடுவேன்". அவன் கண்களில் நீர் வழிய கூறுவான். மதுசாவும் அவன் முகத்தை தன் நெஞ்சோடு அணைத்துகொண்டு, ஒரே கண்ணீரும் கவலையுமாகத்தான் இருப்பாள். இப்படியே போய் நிலமை மோசமாகி நிலவனால் சரியாகக் கதைக்கமுடியாத நிலமைக்குப் போய் விட்டது. மதுசாவின் நிலையை எப்படி சொல்வது. யாரும் அவள் முகத்தை பார்க்கமுடியாது அவ்வளவு வேதனையாக இருக்கும்.நிலவனுக்கு இறுதி நேரம் வந்துவிட்டது. மதுசாவின் மடியில் அடிக்கடி தலை வைத்துப் படுத்துக் கொள்வான் நிலவன். அவன் உயிர் பிரியும் போது மதுசாவின் மடியில்தான் போகவேண்டும் என்று அடிக்கடி சொல்வான். ஒருநாள் அவன் ஆசைப்பட்ட படியே அவள் மடியில் படுத்தவாறே அவன் உயிரும் அவனைவிட்டு பிரிந்துவிட்டது.மதுசா இவ்வளவு காலமும் அழுது அழுது, அவன் இறந்தவுடன் மதுசாவின் கண்களில் கண்ணீரை இல்லை யென்றுதான் சொல்லலாம். காரணம் அவள் கண்களில் கண்ணீர் வற்றி விட்டது என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். நிலவனும் போய்விட்டான். மதுசாவை தனிமை வாட்டியது. மதுசாவின் தனிமை வாழ்க்கை மூன்று வருடம் இருக்கும். அதன் பின் அண்ணன்மார் மதுசாவை இப்படியே விடுவது சரியில்லை என்றும், அவளுக்கு என்று ஒரு துணை வேண்டும் என்றும், எங்கேயாவது நல்லவனாய் ஒருவனைத் தேடி மதுசாவுக்கு மணம் முடித்து வைக்க வேண்டும் என்று முடிவெடுத்தனர். அந்த நேரம்தான் மதுசாவின் கனடாவில் இருக்கும் சொந்த மச்சான் அமலன் நினைவிற்கு வந்தான். அமலனுக்கு நான்கு பெண் சகோதரர்கள். அவர்களை கரைசேர்க்கவேண்டும் என்று அவன் திருமணம் செய்யாமலே இருந்தான். பெண் சகோதரர்களையும் கரை சேர்த்தாயிற்று என்று அவன் நிம்மதியுடன் இருந்தான். அவனுடைய சகோதரர்கள், தாய் தகப்பன் எல்லோரும் தாயகத்தில் தான் இருந்தார்கள். நாம் எல்லோரும் மறப்போமா? அனைவருடைய மனதையும் ஒரே நேரத்தில் சுக்குநூறாக்கிய சுனாமி வந்தபோது, அமலனின் குடும்பத்தில் ஒரே ஒரு சகோதரியை தவிர மற்ற எல்லாரையும் சுனாமி காவு கொண்டது.அதோடு அவன் வாழ்க்கையே தொலைத்துவிட்டதாய் எண்ணி இருந்தான். 'இனி எனக்கு வாழ்க்கையில் எல்லாமே என் சகோதரிதான்' என்று ஒரு முடிவோடு இருந்தான். அவனது சகோதரி அவனை அப்பிடி இருக்க விடவில்லை.
"நீ ஒரு திருமணம் செய்ய வேண்டும். நமது குடும்பமே அழிந்து விட்டது. உனக்கென்று ஒரு குடும்பம் வேண்டும" என்று அவள் அவனை ஆறுதல் படுத்தி அவனை ஒருவாறு திருமணத்திற்கு சம்மதிக்க வைத்துவிட்டாள்.அமலன் சகோதரியிடம் ஒரே ஒரு வேண்டுகோள் வைத்திருந்தான்.
"நான் திருமணம் செய்வதாக இருந்தால் ஒன்று கணவன் இறந்த விதவையாக இருக்க வேண்டும். இல்லையென்றால் சுனாமியால் பாதிக்கப்பட்ட, யாருமே இல்லாத ஒரு பெண்ணாக இருக்க வேண்டும்". இதை கேள்விப்பட்ட மதுசாவின் அண்ணன்மார் மதுசாவுக்கு பேசி முடித்துவிடுவோம் என்று கதைத்தனர். அமலனோடும் கதைத்தனர் அமலனும் இதை ஏற்றுக்கொண்டான்.
ஆனால் மதுசாவுக்கு இதில் கொஞ்சம்கூட ஈடுபாடே இல்லை. அண்ணன்மாரும் இதை விடவில்லை. மதுசாவை வற்புறுத்தி ஏற்கவைத்தனர்.ஒருநாள் ஓய்வாக இருந்த ஒருவேளையில், மதுசாவுக்கு தொலைபேசி அழைப்பு.........
மதுசா: ஹலோ......... ஹலோ யார் கதைக்கிறீங்கள்........
அமலன்: நான் அமலன். மதுசா என்ன செய்றீங்கள்? நலமா?.....
மதுசா: ம்............. நீங்கள் என்று ஒரு வேண்டா வெறுப்போடு பதில் அழித்தாள்.
அமலன்: ஏன் மதுசா என்னோடு கதைக்க உங்களுக்கு விருப்பம் இல்லையா. சலிப்போடு பதில் வருகிறது.
மதுசா: இல்லை... சொல்லுங்கோ.
அமலன்:நம் இருவருக்கும் திருமணம் பேசி இருக்கிறார்கள் என்று உங்களுக்கு தெரியும் தானே.
இதில் உங்களுக்கு விருப்பம் இல்லையா?
மதுசா: நான் அப்பிடி ஒன்றும் சொல்லவில்லை. நான் ஏற்கணவே திருமணம் ஆனவள். நீங்கள் அப்பிடியில்லை. நீங்கள் ஏன் என்னை திருமணம் செய்வதற்கு நினைக்கிறீர்கள். நான் எப்படி எனது பழைய வாழ்க்கையை மறப்பது? அது கலியாணமாக மட்டும் இருந்தால், நான் ஒரு வேளை மறந்துவிடலாம். அந்த வாழ்க்கையே நானாக இருக்கும் போது எப்படி இன்னொருவரோடு வாழ்வதற்கு என் மனம் இடம்கொடுக்கும். அதை அனுபவிக்காத உங்களுக்கு இது விளங்காது அதை அனுபவித்து பார்த்தால் தான் தெரியும் என்று மூச்சுவிடாமல் கூறினாள்.
அமலன்: எல்லாம் தெரிந்துதான் நான் உங்களை திருமணம் செய்வதற்கு சம்மதித்தேன். நான் எந்த வகையிலும் உங்கள் மனம் நோக நடக்க மாட்டேன். நானும் என் குடும்பத்தையே இழந்துவிட்டு நிற்கிறேன். உங்களுக்கு தெரியும் தானே. நானும் எல்லாவிதமான கஷ்டத்தையும் அனுபவித்துவிட்டேன். எனக்கும் தெரியும் கஷ்டம் என்றால் என்ன வென்று. அதனால் தான் இப்படியொரு வாழ்க்கையை தேர்ந்தெடுத்தேன். எனக்கு திருமணம் ஒன்று நடந்தால் அது இப்படிப்பட்ட ஒரு பெண்ணோடுதான் இருக்கவேண்டும். எனது குடும்பம் அந்த பாழாய்ப் போன சுனாமி அழிந்தவுடன் முடிவெடுத்தேன். நான் உங்களை எந்த வகையிலும் வேதனைப்படுத்த மாட்டேன் சரியா மதுசா.என்று தனது ஆதங்கங்களை கொட்டி தீர்த்தான்.
மதுசா மவுனமாக இருந்தாள்.
அமலன் மீண்டும் "என்ன மதுசா? இதுக்கு மேலும் உங்களுக்கு என்னைத் திருமணம் செய்வதில் விருப்பமில்லையா?" என்று கேட்டான்.
மதுசா "உங்களுடைய கஷ்டமெல்லாம் எனக்கு விளங்காமல் இல்லை. நான் எல்லாம் அனுபவித்துவிட்டேன். ஆனால்....................நீங்கள்..................." என்று வசனத்தை முடிக்காமல் நிறுத்தினாள்.
அமலனோ "இனி நீங்கள் இப்படி கதைக்க கூடாது. நீங்கள் திருமணம் ஆனவர் என்று நான் ஒரு போதும் நினைக்க மாட்டேன் சரியா." என்று கேட்டான்.
மதுசா "ம்........................" என்று ஒற்றைச் சொல்லாய் பதில் கொடுத்தாள். அமலன் மீண்டும் "ஒகேதானே? இப்ப எல்லாம் சரிதானே........... ? என்னை உங்களுக்கு பிடித்து இருக்குத்தானே?" என்று கேள்விகளை தொடுத்தான்.
மதுசா அதற்கும் "ம்.................. " என்று ஒரு வார்த்தையில் பதில் கூறிவிட்டு நிறுத்திக் கொண்டாள். அமலனின் நல்லெண்ணமும், இந்த இளம் வயதில் எவருடைய துணையுமின்றி எப்படி தனியாக வாழப் போகிறோம் என்ற பயமும் அவளை இந்த வாழ்வுக்கு சம்மதம் தெரிவிக்க வைத்தது.இதே சமயம் கனடாவில் அமலனுக்கு அந்த நாட்டில் இருக்க கூடிய அனுமதியும் இல்லை, விசாவும் இல்லை. மதுசா தான் அவரை நோர்வேக்கு கூப்பிட்டாக வேண்டும். அமலனை தாயகத்துக்கு திரும்பி போகும்படியும், தான் பின்னர் ஸ்பொன்சர் செய்து நோர்வேக்கு கூப்பிடுவதாகவும் மதுசா அமலனிடம் தெரிவித்தாள். அதே போல் அமலனும் தாயகத்துக்கு போனான். மதுசாவும் தாயகத்துக்கு போய் இருவரும் ஒரு கோவிலில் தாலி கட்டிவிட்டு, தங்கள் திருமண வாழ்க்கையை தொடர்ந்தனர்............தற்போது அமலனும் நோர்வேக்கு வந்துவிட்டார் இருவரும் சந்தோசமாக வாழ்கின்றனர்.

படம்: பவர்
பாடல்: மலரே நீ வாழ்க

கரைகாணத கண்ணீர் துளி

2005-12-16T12:02:00.000+01:00

கருவிழிகள் இரண்டிலே
கரைகாணாத நீர்த்துளியே!
உள்ளங்களின்
உணர்வலைகளை
உருக்கி உகுத்துடுவாய் நீ
உனக்குள் என்ன மாயமோ
உரமுள்ள நெஞ்சும்
உன்னைக் கண்டால்
உனது மடியில்
உருகிடும்!

உந்தன் வரவால்
உலகே இருண்டிடும் நீ
உதிர்ந்தால்
உயிரே கலங்கிடும்
உனக்குள்ளிருக்கும்
சக்திதான் என்ன?

விட்டு விட்டு வந்தாலும் -நெஞ்சங்களை
தொட்டுச் தொட்டுச் செல்வாய்
பட்டதை தெரிந்தாலும் - கைகளை
கட்டி விடுவாய்!

விதியால் வழி தாண்டி
நீ வருவாய் - ஆனால்
நாம் விடை தேடுவதற்காய்
விழியை நனைப்போம்!

விண்ணீரிலும் கண்ணீரிலும்
செந்நீரிலும் நாம் நனைகின்றோம்
ஆனாலும் விடிவெள்ளியைதான்
காணவில்லை.

http://www.thamilworld.com/forum/index.php?showtopic=2807

பாசவலி

2005-12-15T10:52:00.000+01:00

அன்புத் தோழியே!
பாசவலி என்பது
எனக்கு மயில் தோகையால்
தடவுவது போல்
சுகம் அளிக்கும்.

அனால் - நீ
என்னை விட்டு
பிரிந்த போதுதான் அறிந்தேன்
மயில் தோகையை
பிடுங்கும் போது
மயிலுக்கு ஏற்படும்
வலிபோல்
அல்லவா இருந்தது.

எண்ணிப்பார் தோழியே!
எனக்குள் இருக்கும்
எண்ணில் அடங்கா ஏக்கங்களை..
உன் அன்புக்காக நான்
எத்தனை நாள் அடிபணிவது?

உன் எதிர்காலம் எங்கே?

2005-12-14T17:42:00.000+01:00

சகோதரியே!
உனக்கு சொந்த வீடு
உன் தாய் வீடல்லவா

நீ
மணங்கொண்டு போனது
உன் கள்வன் வீடல்லவா

உன்
உடன் பிறந்தோர்
உன்னை நினைத்து
உன் இதய வீட்டிலல்லவா

நீ
எம்மை மறந்து
மனம் மாறிப் போனது
வேதனையல்லவா

நீ
எம்மை விட்டு
உன் கள்வனை
நாடி போன நேரம்

எம் வீட்டுப் பூஞ்சோலை
பூக்காமல் அல்லவா
போய் விட்டது

நீ
அன்று
கள்வனுக்காக
எம்மை விட்டுப் போனாய்

நீ
இன்று
யாருக்காக
கள்வனை விட்டு வந்தாய்?

உன் வாழ்வில்
என்ன சுமையோ
எம்மோடு பகிர்ந்து விடு

என்றும் உனக்காக
உன் உடன் பிறப்புகள்
உன்னை
நினைத்து

உன்
தாய் தந்தையரின்
கண்ணீரை
அகற்றி விடு

உன்
வாழ்வில்
ஒளிமயமான
எதிர்காலம் உண்டு

நீ
இனியும் உன் வாழ்வை
பாலைவனம்
ஆக்கி விடாதே

உன்
வாழ்வில்
சோலைவனத்தை
நாங்கள் மறுபடியும் காணவேண்டும்.

நினைவுத் தீண்டல்

2005-12-08T15:07:00.000+01:00

நினைவெல்லாம் நீ
மனதெல்லாம் நீ
உன் நினைவுடன் இருந்தால்
பாலவனம் கூட
சோலைவனமாக தெரிந்தது
பௌர்ணமி கூட
நிலாக்காலம் போல் தெரிந்தது

மனதினில் அமைதில்லை
உணவினில் நாட்டமில்லை
உண்பதில் மகிழ்சியில்லை
தூக்கமும் வருவதில்லை
துன்பமும் ஓயவில்லை
ஏக்கமும் தீர வில்லை
என் துயர் மாறவில்லை

உன்னை விட்டு பிரிந்த நாளில் இருந்து
ஒவ்வொரு வருடமும்
என் பிறந்த நாளில் சொல்வாய்
அடுத்த வருடம்
இருவருமாய் கொண்டாடுவோம் என்று
நானும் ஒவ்வொரு வருடமும்
எதிர்பார்த்து எதிர்பார்த்து
ஏமாந்ததுதான் மிச்சம்

மறுபடியும் உன்னை நினைப்பதில்
ஞாயம் இல்லை
மறக்க மனசும் இல்லை
இதோ இன்று எனக்கு பிறந்த நாள்
அதாவது ஞாபகம் இருக்கிறதா உனக்கு?

எனக்கு சாகுவரை பரிசாக
உன் நினைவை மட்டும்
தந்து விட்டு சென்றாயே
கேட்டால் என்னோடு முரன்படுகிறாய்
நான்தான் விலகச் சொன்னேன் என்று

பருவம் தெரியா வயசில் உன்னை
என் இதயக் கோட்டைக்குள்
கட்டி வைத்தேன்
அந்த வயதில் அகராதி பார்க்க
நேரம் இல்லாமல் போய் விட்டது

நேரம் இருந்தும்
அகராதியை பார்ப்பதற்கு
நான் நேரத்தைக் கூட
எனக்குள் அனுமதிக்க
மறுத்து விட்டேன்

நான் அப்போது
அகராதியை பார்த்திருந்தால்
பிரிவு ஒன்று உள்ளது
என்று அறிந்திருந்தால்
உன் அருகில் கூட
நெருங்கி இருக்க மாட்டேன்.

சிந்து............

இயற்கை

2005-12-03T18:33:00.000+01:00

இலைகளோடு
ஊடல் கொள்ளும்
காற்று

இன்பம்
பொங்கி வரும்
சூரியக் கதிர்

போருக்கு
புறப்படும்
இடி மின்னல்

எங்களையும்
ஒருதடவை பாருங்கள் என்று
கண்சிமிட்டும் நட்சத்திரங்கள்

பூமித்தாயை
குளிரூட்ட
கண்ணீர் சிந்தும் மேகங்கள்

நான் மலர்ந்தால்
வையகமே மலரும் என்று
சொல்லும் மலர்க் கூட்டம்

நடுநிசியிலும் என் பின்னே
வாருங்கள் என்று அழைக்கும்
அழகு நிலா

எண்ணிப் பாருங்கள்...
மனதுக்கு
குளிர்ச்சி தரும்
பசுமைக்கு மத்தியில்
எம்மை!

என் வானம் நீயல்லவா.........

2005-12-02T20:31:00.000+01:00

தாய்க்குப் பின் தாரம்
என்னவளே எனக்கு
ஆதாரம் நீ!

உடலோடு என்
உடல் ஏந்துவாள்
அவள்

உயிரோடு என்
கரு ஏந்துவாள்
அவள்

கட்டிலிலே
அவளைக்
காட்டி

தொட்டிலிலே
என்னைக்
காட்டுவாள்!

பாலைப் போல
வெண்மையானவள்
அவள்

மழை நீரைப் போல
தூய்மையானவள்
அவள்

என்னவள்
அன்பானவள்
அவள் பண்பானவள்

அவள் நேசமானவள்
என் மேல்
பாசமானவள்

அவளிடம் காதலும் உண்டு
மென்மையான
காமமும் உண்டு

அவளிடம் கூடலும் உண்டு
சில சமயம் பொய்யான
ஊடலும் உண்டு

என் இனிய சகியே
என் வாழ் நாளெல்லாம்
நான் உன் கதியே!

காதல் என்பது
இதயங்களில் தீப்பிடிக்கும்
இன்பத் திருவிழா

திருமணம் என்பது
தேகங்களின் தீயணைக்கும்
தேன் மழை விழா

என்னவளே
உன் பெயர்
எழுதும் போதெல்லாம்
என் பேனா பெருமை
கொள்கிறது........

காதல் விண்ணப்பம்..............

2005-12-02T18:32:00.000+01:00

எனக்கு உன் மடி வேண்டாம்
உன் கால் பட்ட
மண் போதும்..

எனக்கு உன் அன்பு வேண்டாம்
வெறுப்பு போது அந்த வெறுப்பிலும்
என்னால் வாழ்ந்து காட்ட முடியும்

உன் பாசம் வேண்டாம்
நீ என்னை பார்த்த பார்வை
போதும்..

உன் மாடமாளிகை வேண்டாம்
நீ நின்ற நிழல்
போதும் ..

உன் பூந்தோட்டம் வேண்டாம்
உன் அருகாமை
போதும் ..

உன் சுவாசம் கூட வேண்டாம்
உன் இதயத்தில் பட்ட என் விம்பம்
போது..

காதலனே நீ கூட வேண்டாம்
உன்னை நினைத்திருந்த
உன் நினைவு போதும்..

தொலைந்தான் எதிரி

2005-11-30T13:38:00.000+01:00

எதிரி தானே வந்தான் போருக்கு -நம்
வீரர் கூட்டம் வேறுங்கே யாருக்கு?
போனால் கிடைக்கும் போரில்
அந்த எதிரியின் ஈரல்!

போர்க்களத்தில் எதிரிக்கு எக்காளம் - உடன்
புறப்படட்டும் அங்கே வீரர் பட்டாளம்
பார்க்கட்டும் அக் கொதுகு- நன்றாய்ப்
பழுக்கட்டும் அவன் முதுகு

எதிரிக்கு இங்கென்ன வேலை -நம் வீரர்
படை கிழிக்கட்டும் அவன் தோழை
தானாகவே வந்தான் கொழுத்து! -அவன்
தன் தலை இழந்தது கழுத்து!

தேனாய்ப் பேசித் திடீரென்று பாய்ந்தான் - நம்
வீரர்படை கண்டு மனம் ஓய்ந்தான்
எதிரி இனி இல்லை
இனிப் போனதவன் தொல்லை!

நாடுபிடிக்க எதிரி செய்த வஞ்சகம் - மிக
நன்றாக தெரிந்தது வையகம்
கோடு தாண்டப் பார்த்தால் - தன்
கொடியோடு எரிந்தே போவான்!

அனாதை

2005-11-29T23:45:00.000+01:00

கேட்பதற்கு நெஞ்சம் கனக்கிறது
நம் சமூகங்களில் இன்னும்
பட்டினிச் செல்வங்களின்
பட்டியலா?

வினாடிகள்
நிமிடங்களாகி
நிமிடங்கள்
மணித்தியாலங்களாகி
மணித்தியாலங்கள்
நாட்கள்ளாகி
நாட்கள்
வாரங்கலாகி
வாரங்கள்
மாதங்கலாகி
மாதங்கள்
வருடங்கலாகி
வருடங்கள் நம்
சமூகத்திற்கு
இன்னும்
விடியல் கொடுக்கவில்லை

நம் சமூகத்திற்கு தேவை
பிச்சை வாரிசுகள் இல்லை
சில மனசாட்சி உள்ள இதயங்கள்.

மாவீரர்கள்

2005-11-26T22:16:00.000+01:00

முடிவிலிப் போருக்கு
முற்றுப்புள்ளி வைப்பதற்கு
முயன்று - வாழ்வில்
முற்றுப்பெற அனுபவிக்காமல்
முடிந்து போனவர்கள் நீங்கள்
முட்களுடன்
முட்டி மோதி
முதன்மையானவர்கள் நீங்கள்

மண்ணில் வந்த
மண்புழுக்கள் - எந்நேரமும்
மண்ணுடன் உறவாடும்.

அதுபோல.....
மானமுடன் வாழ்ந்த
மனிதன்
மானமுடன்
மரணிக்க நினைப்பது தப்பல்ல!

மலரினுள்
மறைந்திருக்கும்
மகரந்தத்தின்
மகிமையை

உலகிற்கே உணர்த்திடும்
வண்டுகள் போல் அல்லவோ
நீங்கள்

மாவீரர்களே உங்கள் பெருமையை.....
மரணத்தின் வாயிலில்
உணர்த்தி விட்டீர்கள்...
எமக்கு!

எங்கள் உயிரை காக்க
உங்கள் உயிரை இம்மண்ணில்
புதைத்தீர்கள்!

இது தானா புரட்சி?

2005-11-25T08:19:00.000+01:00

நண்பா!

உன்னை முதல் முதலாய்
பார்த்த போது
உனக்குள் புரட்சி
ஒன்று இருப்பதைக் கண்டு
நான் என்னை மறந்து
பரவசம் அடைந்தேன்.

புரட்சி என்னும் வார்த்தைக்கு
பொருள் தேடி
அகராதியை புரட்டினேன்.

அதில் உன் முகம் தெரிய
அகராதி புரட்டுவதை
நிறுத்தி விட்டேன்

நண்பா!
திருமணத்திற்கு
தாலி ஒரு
அவமான
சின்னமாகச் சொன்னாயே?

இன்று
உன் காதலியைக் கண்டவுடன்
தாலி ஒரு
அன்புச் சின்னம்
என்று உளறுகிறாயே?

இதுதான் உன் புரட்சியா?

திருமணம்

2005-11-25T08:10:00.000+01:00

இரு பறவைகள்

மனம் இனைந்திட்ட

மகிழ்வான நாளில்

பிரதிபலிப்பாம் இன்று

எங்கெங்கோ

மலர்ந்திட்ட

மலர்களின்

மணங்கள்

சங்கமம் ஆன நாளின்று.

மானிடமே!

2005-11-22T22:34:00.000+01:00

மானிடமே!
நீ தரையை பார்த்து நடந்தால்
ஏதும் தெரியாத பாவி
என்று சொல்லும்
இந்த உலகம்

தலையை நீ
நிமிர்ந்து நடந்தால்
அகங்காரம் கொண்டவர்
என்று சொல்லும்
இந்த உலகம்

அமைதியாக நீ இருந்தால்
ஆக்கிரமிக்கிறாய்
என்று சொல்லும்
இந்த உலகம்

கோபப்பட்டால் நீ
கோபக்காரி
என்று சொல்லும்
இந்த உலகம்

இந்த உலகத்தில்
பாவப்பட்ட ஜீவன்கள்
இருக்கும் வரை
அவர்கள் முன் இருந்தால்
ஒரு பேச்சு
அவர்கள் முன் இல்லாவிட்டால்
ஒரு பேச்சு

அவர்களுக்கு
பொறாமை
போட்டி
இழிவாக உரைத்தல்
மற்றவர்களை
இழக்காரமாகப் பேசுதல்

இது இந்த
பாவப்பட்டவர்கள்
இருக்கும் வரை
வரவேற்பாக இருக்கலாம்

வாழமுடியும்
என்பவர்களுக்கு
நீங்கள் ஒரு
அரங்கேற்ற மேடையாக
இருக்கலாம்.

-சிந்து

என் நிழலில் நீ வேண்டும்

2005-11-20T21:07:00.000+01:00

உன் நினைவுகள்
என்னை தேடும்போதெல்லாம்
உன் வீட்டுக் கதவை
திறந்து பார் - என்
நிழல் உன் முன்நிற்கும்.

உன் நினைவுகள்
என்னை ரசிக்கும்போதெல்லாம்
உன் இதயக்கதவை
திறந்து பார் - என்
நிழல் உன் இதயத்திற்குள்
நிற்கும்

நான்
எந்த நேரத்திலும்
இறைவனிடம்
எனக்காக நான் வரம்
வேண்டியது இல்லை
நான் வேண்டுவதெல்லாம்
உனக்காக - நீ
என் மடி சாய வேண்டும்.

அப்போது ஆசையோடு
உன் தலை கோதி
உன் நெற்றியில் - நான்
அன்பாய் முத்தமிடும் நாள்
வரவேண்டும் என்றுதான்.

அந்த நாள் உன்
கண்கள் என்னிடம்
ரகசியங்கள் பேசும்
உன் நினைவுகள் எல்லாம்
எனக்குள் கவிதைகள் பாடும்

நீ
எப்போதும்
என் நிழலிலே இருக்க வேண்டும்
என் உயிரே.

- சிந்து

காதலா!

2005-11-18T07:44:00.000+01:00

அன்பே!
அன்பு காட்டுகிறேன்
என்று என்னை
அனாதை ஆக்கி விடாதே

ஆறுதல் கூறுகிறேன்
என்று என்னை
அலைய விட்டு விடாதே

அமைதியாக இருக்கிறேன்
என்று என்னை
ஆர்ப்பாட்டம் செய்ய
வழி செய்து விடாதே

ஆரூயிர் காதலியே
என்று என்னை
ஏமாற்றி
அழ வைத்து விடாதே

அரவணைக்கிறேன் என்று
உன் ஆசையை
தீர்த்து விடாதே

காதலிக்கிறேன்
என்று சொல்லி
என் கருவறையை
நிரப்பி விடாதே

நான் அழகு என்று
என் அஸ்தியைக் கரைக்க
வழி செய்து விடாதே

காதலில்
உள்ள மோகத்தில்
கடற்கரைக்குக் கூப்பிட்டு
என்னை கல்லறைக்கு
அனுப்பி விடாதே.

வழி தெரியவில்லை

2005-11-16T14:42:00.000+01:00

போவதற்கு கால்கள் இருந்தும்
எத்தனையோ வழிகள் இருந்தும்
உரிமைகள் இருந்தும்
போக முடியாமல் இருக்கிறேனே
இது ஏன்.....??????

பேசுவதற்கு வாய் இருந்தும்
வார்த்தைகள் இருந்தும்
உரிமை இருந்தும்
பேச முடியாமல் இருக்கிறேனே
இது ஏன்.....??????

பார்ப்பதற்கு கண்கள் இருந்தும்
பல நிற வானவில் இருந்தும்
உரிமைகள் இருந்தும்
பார்க்க முடியாமல் இருக்கிறேனே
இது ஏன்.....??????

கேட்பதற்கு இரு காதுகள் இருந்தும்
எத்தனையோ செய்திகள் இருந்தும்
உரிமைகள் இருந்தும்
கேட்க முடியாமல் இருக்கிறேனே
இது ஏன்..... ??????

வாழ்வதற்கு வாழ்க்கை இருந்தும்
எத்தனையோ வழிகள் இருந்தும்
உரிமைகள் இருந்தும்
வாழ முடியாமல் இருக்கிறேனே
இது ஏன்??????

எல்லாம் உன்மேல் வைத்த அன்பினால் தான்
இன்று நான் என்னை இழந்து நிக்கிறேன்
ஒரு நிமிடம் என்னை நீ நினைத்துப்பார்
அப்போது தெரியும் என் நிலை உனக்கு.

உறவுகள் பிரிவதில்லை

2005-11-15T08:30:00.000+01:00

பாச உறவுகள்
எங்கெங்கோ
தேசப் பறவைகளாய்
பறக்கின்றன
ஆசையாய் உறவாடத்தான்
அருகினில் இல்லை
நேசமாய் ஒர்மொழி
உரைத்திடத்தான் வகையில்லை.

திசையெங்கும் பிரிந்திடினும்
திகட்டிடாது நம் பாசங்கள் -வன
வாசம்தான் வாழ்ந்தாலும் -மன
வாசல்தனை மூடமாட்டோம்

நேசம் வைத்திடினும்
நெருஞ்சி முள் குத்திடினும்
இரத்தங்கள் வருவதுண்டே
இடங்கள் மாறிடினும்
பாசங்கள் அழிவதில்லை

வாசமிகு பிள்ளைகளாய்
ரோசமிகு குழந்தைகளாய்
சண்டையிட்ட கணங்கள்
சரிந்திடுமா என்ன?

முரண்பட்ட நெஞ்சங்கள் -இன்று
பண்பட்ட நெஞ்சங்களாய் - உறவுகள்
பின்னிட நினைக்கின்றது
தென்பட்ட உறவுகளைத்
தன்னுறவாய் நினைக்கின்றது
வாழ்விலே விழுந்திட்ட
திரைகளால் பாசங்களிலே
எத்தனை வேஷங்கள்

தீருமா இது?
சேருமா உறவுகள்?
வாழுமா பாசம்?
மீளுமா வழி?

படைத்தவன் விளையாட்டு - இது
பயமூட்டும் கிளித்தட்டு
விநயமுடன் வேண்டுகிறேன்
விருப்பமுடன் இணைந்திடுவாய்.

அவனை நினைத்து

2005-11-12T11:01:00.000+01:00

என் அன்பே!
நீலவானிடையே
நீந்திடும்
அருகில்
நிலவாய் - என் மனதில்
நீயிருந்தபோது
நிம்மதியுடன்
நிறைந்திருந்தேன் நிலத்தில்

ஆனால் இன்று நீயின்றி
நின் வதனம் காண
உனைத்தேடி நீச்சலிடுகின்றேன்

என் நித்திராதேவிதனைக் கலைத்த
நீ இன்று
நிம்மதியோடு உறங்குகின்றாயா?

நீரில் தத்தளிக்கும் மீனாய்
நிலையிழந்து நிக்கிறேன் நான்.

நிமிடங்கள் நாட்களாக
நாட்கள் நிறை மாதங்களாக
நின் சொல் கேட்க காத்து
நின்று களைத்துப் போகிறேன்.

நிதமும் உன் வரவிற்காய் - உப
நிமிடம்தனை ஒதுக்குகின்றேன்
நிச்சயம்
நீ வருவாய் என
நினைத்து
நித்திரை கொள்கிறேன்.

நீ தந்த உறவு என் மனதில்
நீங்காத சுவடு.

மனநோயாளிகள்

2005-11-11T22:49:00.000+01:00

மண்ணில்
மரணித்துப் போன தம்
மனங்களை
மரணங்களால் தான்
மலர வைக்க முடியுமென்று
உணர முடியாதவர்கள்

மனிதருக்குள்
எத்தனை
மனிதர்கள்
நினைக்கும் போது
நெஞ்சம் கனக்கிறது

மரணங்களை
மனிதர் அடித்து
விரட்டுவதால் தான்,
மரணங்கள்
மனிதர்களை
தேடுகின்றன

வேதனைகளை
சுமந்து
சலனங்களை
உண்டு பண்ணி
வாழ்வதில் தான்
என்ன பிரயோசனம்?

வாழ்க்கைச் சக்கரத்திலே
உடைந்துபோன
மரத்துண்டுகள்
ஆதாம் ஏவாளின்
வாரிசாக
ஜனனித்த
மாந்தருக்கா
இன்நிலை!

மழலைகள் போன்ற
மனதினை
மலர வைப்பது
இரும்பு சங்கிலியால்
மட்டுமே என்று
உணந்திடும்
மானிடமே!

மழலைகள்

2005-11-11T22:43:00.000+01:00

மண்ணில் மலரும்
மரகத வீணைகள்
மணக்கும் போது
மனதில்தான் எத்தனை
மகிழ்வு!

கள்ளமற்ற சிரிப்பு
சொற்களற்ற வார்த்தை
உறுதியற்ற நடை
வஞ்சனையற்ற முகம்
இதுதான் மழலைகளின் உலகம்.

மொட்டாய், மலராய்
பட்டுப் போன்ற கன்னத்துடன்
சிட்டாய்ப் பறந்தடிக்கும்
சிட்டுக் குருவிகள் அல்லவோ
இவர்கள்!

மண்ணும் ஒன்று
உணவும் ஒன்று
பாம்பும் ஒன்று
பந்தும் ஒன்று
என்பது இவர்கள் பார்வை!

கொடிய மனத்திலுள்ள
கடின செயலையும்
மடிய வைக்கும்
பிறை முகங்கள்.

நிலவின் முகத்திலும்
கருமை படியும் - ஆனால்
இவர்கள் மதிமுகங்களில்
கருமை படியுமோ?

யாவரும் விரும்புவது மழலைகள்
தாயாரும் மகிழ்வது மழலைகள்
மழலைகள் வாழ்வின் பேழைகள்.

காதல்

2005-11-11T11:25:00.000+01:00

உலக உயிர்களிலே
உலவும் உனக்கு
உருவமில்லை- ஆனால்
உணர்ச்சிகள் உண்டு
உயிரில்லை-ஆனால்
உயிரினுள்
ஊடுருவும் தன்மையுண்டு.

நீ எம்மிடம் வந்தால்
உடன்பிறந்த
உறவுகள் இல்லை
உயிர் கொடுத்த
உற்ற அன்னை இல்லை

உன்னால் எமக்கு
உணவில்லை
உறக்கமில்லை-ஆனால்
உபாதைகள் உண்டு.

நீ எமை பற்றினால்
எம் பார்வை வேறு பாசம் வேறு
பழகிய நட்பும் பகையாகும்
தனிமையே இனிமையாகும்.

பலருள் நீ வந்தாலும்
சிலருள் வேரூன்றுவாய்
சிலருள் மரமாகி
பழம் தருவாய்
சிலருள் முளையிலே
கருகி விடுவாய்
இது விதியின் விளையாட்டா?

காதல் சாதலுக்கு
வரும்முன்
வாழ்தலுக்கு
தயாராக வேண்டும்.